Απόδημος ελληνισμός, η μεγάλη μας, ανεκμετάλλευτη υπερδύναμη
«Εμείς οι απόδημοι είμαστε ένας θησαυρός του οποίου το κλειδί το έχετε χάσει εσείς στην Ελλάδα»: η αφοπλιστική ατάκα του Τεντ (Θοδωρή) Καρνέζη, που από ένα χωριό της Ροδόπης βρέθηκε να ζει επί μισό (και βάλε) αιώνα στην Αστόρια της Νέας Υόρκης ήταν αυτό που με στιγμάτισε περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο κατά την επίσκεψή μου στις ΗΠΑ ως πρόεδρος* της Δημιουργίας Ξανά, τον Απρίλιο του ’23. (*θέση από την οποία παραιτήθηκα λίγους μήνες αργότερα).
Στο δεξί μου χέρι, ο Τεντ, στην Ένωση Ποντιακών συλλόγων Νέας Υόρκης, Απρίλης ’24
SOME USEFULL FACTS
Υπολογίζεται ό,τι άλλη μισή Ελλάδα, περίπου 5εκ Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής άνθρωποι ζουν διάσπαρτοι στις 4 γωνιές του πλανήτη. Ενδεικτικά τα νούμερα για την Αυστραλία είναι:
– 400χιλ ελληνικής καταγωγής άνθρωποι ζουν στην Αυστραλία
– 100χιλ εξ αυτών είναι γεννημένοι στην Ελλάδα
Η ελληνική διασπορά, μαζί με την έτερη «μαλακή μας δύναμη» (“soft power” αγγλιστί), τον ελληνικό πολιτισμό, τη γλώσσα μας, την ορθοδοξία και την αρχαία Ελλάδα, είναι τα ΥΠΕΡΟΠΛΑ που διαθέτουμε, τα οποία όμως παραμένουν διαχρονικά ανενεργά, σιωπώντας επιδεικτικά ελλείψει οράματος και εθνικού σχεδίου χρησιμοποίησής τους.
Παρέλαση για την 25η Μαρτίου, Απρίλιος ’24, Βοστώνη
WIN- WIN: ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΕΠΟΦΕΛΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Η επαναπροσέγγιση των αποδήμων ΟΛΩΝ ΤΩΝ γενεών μπορεί κ πρέπει να είναι άμεση προτεραιότητα όλων των ελληνικών κυβερνήσεων.
Πώς είναι αυτό πρακτικά εφικτό;
– Προκειμένου να συσφίξει τις σχέσεις με την ομογένειά του το Ισραήλ (σοφά) θεσμοθέτησε τον ανά τακτά διαστήματα επαναπατρισμό εβραιόπουλων (ακόμα και πολλοστής γενιάς) σε εποχιακές κατασκηνώσεις, όπου αυτά γαλουχούνται στη γλώσσα, τη θρησκεία, τα ήθη κ τα έθιμα της γης των προγόνων τους, ενδυναμώνοντας έτσι το εβραϊκό τους φρόνημα.
Εάν οι Εβραίοι καταφέρνουν κάτι τέτοιο στην περικυκλωμένη από εκατοντάδες εκατομμύρια εχθρικά διακείμενων Αράβων εμπόλεμη κουκίδα άμμου, που συνιστά το σύγχρονο κράτος του, τί εμποδίζει και μας να πράξουμε το ίδιο στην εύκρατη, ευλογημένη, γαλήνια γη μας, ώστε τα 2ης κ 3ης γενιάς ελληνόπουλα να μάθουν/ βελτιώσουν τα ελληνικά τους, να γίνουν κοινωνοί της ημετέρας Παιδείας κ να ‘ρθουν σ’ επαφή με τον (όποιο) σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό, ενδυναμώνοντας τις σχέσεις- που μοιραία φθίνουν από γενιά σε γενιά- με τη μητροπολιτική Ελλάδα;
Σε αυτό το έργο χρήσιμος κ κρίσιμος μπορεί ν’ αποβεί ο ρόλος (αλλά κ οι πόροι) της ελληνικής κ των ανά την υφήλιο αποδήμων ορθοδόξων εκκλησιών.
Ομιλία μου στους Έλληνες της Μασαχουσέτης, Κέμπριτζ, ΜΑ, Απρίλιος ’24
– Αυτή η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ ομογένειας και μητροπολιτικής Ελλάδας αναπόφευκτα θα έχει άμεσα θετικό αντίκτυπο κ στο διπλωματικό κεφάλαιο της χώρας μας, με το σθένος του (ήδη υπάρχοντος, αλλά υποτονικού κ σποραδικού) lobbying στα κέντρα λήψης των αποφάσεων να πολλαπλασιάζεται, δρώντας έτι περαιτέρω επωφελεία των διεθνών μας σχέσεων κ της εξωτερικής μας πολιτικής, πράγμα κρίσιμο στους δύσκολους κ ασταθείς καιρούς που διανύουμε.
– Η τεχνογνωσία, το ανθρώπινο δυναμικό κ το οικονομικό κεφάλαιο που συνιστούν οι απόδημοί μας είναι μοναδικό κ αποτελεί μια παράλογη σπατάλη κ μια αλόγιστη πολυτέλεια για τη μητροπολιτική Ελλάδα να τ’ αφήνει αναξιοποίητα.
Πραγματικά παραγωγικές επενδύσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας- αντί του ξεπουλήματος ακίνητης περιουσίας, που προσχηματικά βαφτίζουμε «άμεσες ξένες επενδύσεις»- αφενός μπορούν να προέλθουν από ανθρώπους που έχουν ένα συναισθηματικό δέσιμο με τη γη των προγόνων τους, αφετέρου είναι πιθανότερο αυτό να συμβεί όταν οι απόδημοι διαβλέπουν προοπτικές κερδοφορίας από μια ενδεχόμενη επένδυση.
Προκειμένου, όμως να συμβεί αυτό θα πρέπει να αρθούν οι αποτρεπτικοί παράγοντες προσέλκυσης αυτών των επενδύσεων: πολυνομία, γραφειοκρατία κ αργόσυρτη Δικαιοσύνη περιορίζουν τους επίδοξους επενδυτέςείτε (σπανιότερα) σε κασκαντέρ, είτε (συχνότερα) σε ημέτερους της εκάστοτε κυβέρνησης, με αμφίβολο κέρδος για την κοινωνία.
– Οι περισσότεροι από τους 100χιλ γεννημένους στην Ελλάδα «Αυστραλούς» ανήκουν στην τρίτη ηλικία κ συνεπώς θα μπορούσαν να περνούν μέρος ή κ ολόκληρο το χρόνο στον τόπο καταγωγής τους, αρκεί να υπάρχουν εκεί οι κατάλληλες υποδομές, δηλαδή υγειονομική κάλυψη ή/κ δυνατότητα έγκαιρης μεταφοράς τους σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο.
Με 3 απλούστατα βήματα, παιδικές κατασκηνώσεις, των οποίων οι υποδομές εν πολλοίς ήδη υπάρχουν, στελεχωμένα Κ.Υ. ανά την επικράτεια- από τα οποία φυσικά θα επωφεληθούν και οι μόνιμοι κάτοικοι- κ δημιουργία προϋποθέσεων προσέλκυσης επενδύσεων από τους ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ανθρώπους, μπορούμε ν’ αποκομίσουμε πολλαπλάσια των (ελαχίστων) εξόδων οφέλη.
Έλληνες στην Αυστραλία, ’50ς
ΕΙΝΑΙ Ο ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ Η ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ;
Απώτερος στόχος αυτής της πολιτικής ενεργού επαναπροσέγγισης των ομογενών οφείλει να είναι ο επαναπατρισμός όσο το δυνατόν περισσότερων εξ αυτών.
Σε μια εποχή που το δημογραφικό αποτελεί όχι απλά το Νο 1, αλλά ένα μείζον, υπαρξιακό ζήτημα που απειλεί την ίδια τη συνέχειά μας ως έθνους, οι Έλληνες του εξωτερικού μπορούν να δώσουν μια ανάσα ζωής στην υπογεννητικότητα.
Ας μην ξεχνάμε πως αναφερόμαστε σε ανθρώπους που κατά τεκμήριο διαθέτουν οικονομική άνεση κ ως εκ τούτου έχουν υψηλότερο δείκτη γεννητικότητας. Επιπλέον, οι περισσότεροι εξ αυτών κατάγονται από την επαρχία κ υπό των προϋποθέσεων που προαναφέραμε θα μπορούσαν να επιστρέψουν σ’ αυτήν, συνεισφέροντας ενεργά στην πολυπόθητη αποκέντρωση κ την αναζωογόνηση της υπαίθρου.
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ
Έχοντας ζήσει εκτός Ελλάδας, οι απόδημοι γνωρίζουν πως η αξιοπρέπεια δεν είναι απλά ένα σύνθημα, αλλά προέρχεται από ένα σύστημα που έχει να κάνει με κανόνες που πρέπει να ισχύουν για όλους.
Οι Έλληνες δεν υστερούμε σε ικανότητες, αλλά στη συνέπεια εφαρμογής ενός συστήματος. Σε θεσμούς και σταθερότητα.
Κι αυτό δεν διορθώνεται με θυμό κ καταγγελία, σαν αυτό σύσσωμης της σημερινής αντιπολίτευσης, αλλά με πολιτική βούληση να πάψει η ευνοιοκρατία και να γίνουμε επιτέλους μια χώρα προβλέψιμη.
Ίσως όχι μια τέλεια, αλλά μια δίκαιη χώρα, που θα σέβεται τόσο την ιστορία των προγόνων της, όσο κ το μέλλον των παιδιών της.
#GREstart
Οι απόδημοι συμπατριώτες μας δεν είναι απλά νοσταλγοί των παιδικών τους αναμνήσεων, του μουσακά κ της ηλιοφάνειας. Είναι ένα υπερόπλο έτοιμο να «εκπυρσοκροτήσει» τη δική μας ανάπτυξη κ τη δική τους ευεξία από ενδεχόμενο επαναπατρισμό τους.
Δεν είναι πολύ κρίμα ν’ αφήνουμε μια κυβέρνηση των δήθεν αρίστων να πετά στον κάλαθο των αχρήστων μια τέτοια υπερδύναμη επειδή η ίδια, αλλά και συνολικά η πολιτική κάστα που μας διαφεντεύει εδώ κ μισό αιώνα στερούνται εθνικού οράματος και συνεκτικού αφηγήματος (και) για τον απόδημο ελληνισμό;
Μήπως ήρθε η ώρα αυτό ν’ αλλάξει προς όφελος όλων μας, των 15 εκατομμυρίων Ελλήνων που ζουν εντός κ εκτός συνόρων;
… κ επειδή στη ζωή τίποτα δεν γίνεται από μόνο του, μήπως είναι καιρός αυτό ΕΜΕΙΣ να το αλλάξουμε;
#συν_Αθηνά: μια #άλλη_Ελλάδα είναι όντως εφικτή, αρκεί να το θελήσουμε, να το πιστέψουμε κ να το τολμήσουμε.
Κι όμως, μπορούν να γυρίσουν, #κι_όμως_γυρίζει: let’s #bring_them_back
