“Μητσοτάκης ή χάος;”
Παρότι βαίνουν ευλόγως μειούμενοι, εντούτοις σποραδικά εξακολουθεί να συναντά κανείς αφελείς, απογοητευμένους ή εξανδραποδισμένους ηθικο- πολιτικά συμπολίτες μας, που τ’ ομολογούν:
«- Δεν έχω εναλλακτική*, θα ξαναψηφίσω Μητσοτάκη!»
Μόνο που το 2026 απέχει 7 ολόκληρα χρόνια από το ’19 κ κοντά στα 4 από την επανεκλογή του ’23.
2019- 2023: «…μου ξανάρχονται ένα- ένα…»
Το 2023 ο ελληνικός λαός συγχώρησε τις (αναμφισβήτητες, ως κυβέρνηση ήδη 4 ετών) βαριές ευθύνες της πρώτης 4ετιας ΚΜ για την τραγωδία των Τεμπών, αναγνωρίζοντάς της ορισμένες επιτυχίες: η αποτελεσματική αντιμετώπιση της υβριδικής επίθεσης στον Έβρο το Μάρτη του ’20, η (ουσιαστικά εκ του μηδενός) σύσταση πολιτικής προστασίας με το 112, η επιτάχυνση της ψηφιοποίησης υπηρεσιών (gov.gr), η μείωση της ανεργίας και το δημοσιονομικό συμμάζεμα της χώρας απετέλεσαν γεγονότα που δεν επιδέχονταν αμφισβήτησης.
Τί έγινε όμως έκτοτε;
ΤΩΡΑ ΤΊ;
3μιση χρόνια αργότερα τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην: το 2020 αποτελεί πλέον μια μακρινή ανάμνηση κ η ψηφιοποίηση από (υποτιθέμενη) ευκολία έχει μετατραπεί σε βραχνά, αφού αντί της πάταξης οδήγησε σε γιγάντωση της γραφειοκρατίας- η οποία παραμένει κραταιά, κατασπαταλώντας πολύτιμους ανθρώπινους κ οικονομικούς πόρους κυρίως των μικρομεσαίων (εσκεμμένα προς εξάλειψή τους, θα υπέθετε ο καχύποπτος).
Βαφτίζουμε “επένδυση” το ξεπούλημα ακίνητης περιουσίας που με κόπο κ θυσίες δημιούργησαν κυρίως οι πρόγονοί μας, αφού πραγματικά παραγωγικές επενδύσεις δεν υφίστανται, παρά μόνο τα (ανεπιθύμητα πλέον ως ενεργοβόρα κ υδατοβόρα απ’ όλες τις ανεπτυγμένες χώρες) data centres.
Η “μείωση της ανεργίας” οφείλεται:
– στη συνταξιοδότηση του γηράσκοντος εργατικού δυναμικού, που επιβαρύνει έτι περαιτέρω τον κρατικό προϋπολογισμό
– στη μαζική φυγή της νεολαίας μας κ κυρίως όσων σπούδασαν στην ημεδαπή «δωρεάν», δηλ σε όσους επένδυσε ο ελληνικός λαός, για να καρπωθούν τα οφέλη αυτής της επένδυσης άλλοι λαοί
– σε χαμηλής εξειδίκευσης νέες θέσεις εργασίας σε εστίαση κ τουρισμό
Στην πολιτική προστασία, φέτος τον Αύγουστο στην πυρκαγιά της Σίβηρης Χαλκιδικής το 112 παρότρυνε πολίτες που απείχαν δεκάδες χιλιομέτρων από την εστία της φωτιάς να κατευθυνθούν στον πυρήνα της, το δε δημοσιονομικό πλεόνασμα, για το οποίο αυτοβαυκαλίζεται η κυβέρνηση προέρχεται από υπερφορολόγηση κ τα «ξένα κόλλυβα» ενός κράτους- μπαταχτσή, που χρωστά δις σε ιδιώτες προμηθευτές: ο “πλεονασματικός” κρατικός προϋπολογισμός είναι κατ’ ουσίαν ελλειμματικός για την κοινωνία.
ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ
Την ώρα που η χώρα διολισθαίνει σε όλα τα επίπεδα- Παιδεία, βλ κατάταξη P.I.S.A., δημόσια τάξη, βλ καθημερινά “ξεκαθαρίσματα λογαριασμών” με πυροβολημένους νεκρούς, ασφάλεια στους δρόμους, βλ. καθημερινά πολύνεκρα τροχαία με θύματα κατά τεκμήριο νέους ανθρώπους, μεταφορές, βλ Εγνατία οδός με τη μια λωρίδα της κλειστή επ’ αόριστον κ τραγωδία Τεμπών, διαφθορά, βλ επίσης καθημερινά σκάνδαλα απευθείας αναθέσεων ή παρασιτικής, σκανδαλώδους ευνοιοκρατίας- ο π/θ αυτο- λανσάρεται ως ένας πολύφερνος διεθνής statesman, ένας κονφερασιέ πολυτελείας, ένας εκτός τόπου κ χρόνου π/θ.
Η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί αποχαυνωμένη κ άπραγη την αρπαγή ο, τι πολυτιμότερου διαθέτει, της νεολαία της, που αναχωρεί εξακολουθητικά ΜΑΖΙΚΑ προς το εξωτερικό ελλείψει ευκαιριών ανέλιξης εντός συνόρων, εξ αιτίας ενός παλαιοκομματικού συστήματος που απομυζά αντιπαραγωγικά δημόσιους κ κοινοτικούς πόρους ιδιοτελώς για την αυτοαναπαραγωγή του.
Παρακολουθεί παθητικά, ανήμπορη (;) ν’ αντιδράσει την ερημοποίηση ΟΛΗΣ της περιφέρειας που αργοσβήνει, πλην των μικρών θυλάκων τουριστικής ανάπτυξης, που κ αυτοί όμως φυτοζωούν 10 μήνες το χρόνο, αδυνατώντας να διατηρήσουν μια ισόρροπη, μη σχετιζόμενη με τον τουρισμό αειφόρο ανάπτυξη.
Ο παρών π/θ κατηγορείται, όχι αδίκως, για άκρως αντιθεσμική συμπεριφορά στις υποκλοπές, τον OPEKEPE, τα Τέμπη, τα αλισβερίσια με τη δικαιοσύνη και τις παρεμβάσεις στα (χοντρο- ‘πετσωμένα”) ΜΜΕ.
Κατηγορείται ότι όχι απλά δεν άγγιξε, αλλά υπέθαλψε το πελατειακό κράτος (οπεκεπε), τη γενικευμένη αίσθηση αναξιοκρατίας (απευθείας αναθέσεις) κ ατιμωρησίας κ το ρουσφέτι, βλ. ρεκόρ μετακλητών.
T.I.A: there IS alternative!
Οι συμπολίτες μας που πιστεύουν πως “δεν υπάρχει εναλλακτική” δυστυχώς πέφτουν θύματα της (επαγγελματικής, καλοδουλεμένης κ πληρωμένης αδρά με τους φόρους μας) κυβερνητικής προπαγάνδας, κάνοντας ένα σφάλμα: συγκρίνουν το σήμερα με το χτες, αρκούμενοι στο “πάλι καλά να λέμε”, αντί της σύγκρισης ΜΕ ΤΟ ΑΎΡΙΟ, με το τί κ πώς ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να είναι μια χώρα που εδώ κ μισό αιώνα φυτοζωεί ασφυκτιώντας κάτω από την μπότα του στυγνού, μικροπολιτικού παλαιοκομματισμού.
Εκεί έξω, όμως υπάρχει μια ολόκληρη κοινωνία που αδημονεί να αποτινάξει το ζυγό της διακομματικής κάστας που μας διαφεντεύει εδώ κ μισό αιώνα, ν’ απελευθερωθεί από τον αντιπαραγωγικό υπερκρατισμό που μας καταδυναστεύει, να αποδεσμευτεί από τον παρασιτισμό κ ν αλλάξει ταχύτητα, σελίδα κ παράδειγμα.
Ν’ απλώσει τα φτερά της κ να πετάξει προς άλλους, πιο δημιουργικούς ουρανούς, ανοίγοντας νέους ορίζοντες κ ορίζοντας τη μοίρα της.
ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ
Ο παρών π/θ είχε μια ιστορικά ΜΟΝΑΔΙΚΗ ευκαιρία μετεξέλιξης της χώρας: ελλείψει οποιασδήποτε αξιόπιστης, ανταγωνιστικής αντιπολίτευσης εδώ κ μια 7ετια, έλαβε από τον ελληνικό λαό μια ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ προκειμένου να προβεί στα μεταρρυθμιστικά άλματα που άλλωστε ο ίδιος είχε υποσχεθεί. Προτίμησε να την πετάξει στον κάλαθο τον αχρήστων, διστάζοντας να πραγματοποιήσει έστω ένα κλάσμα όσων είχε εξαγγείλει, αποδεικνύοντας πως παραμένει δέσμιος ενός κόμματος που επανειλημμένα έχει αποδείξει πως “αυτή η στάνη, αυτό το γάλα βγάζει”.
Πόσο κατάλληλος για επανεκλογή είναι όμως ένας ηγέτης που είναι όμηρος παρωχημένων αντιλήψεων κ που θέτει την ψηφοθηρία κ την επανεκλογή του πάνω από το συμφέρον της κοινωνίας που ηγείται;
ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ
Προσωπικά ούτε αιθεροβατώ, ούτε ονειροπολώ: η πεποίθηση πως η συνδιαμόρφωση ενός σύγχρονου, φιλελεύθερου πόλου είναι εφικτή δεν εκπηγάζει ούτε από βοναπαρτισμό, ούτε από δονκιχωτικά παροράματα. Εδράζεται στο γεγονός ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα τεράστιο κενό στην «πολιτική αγορά», δεδομένου ότι οι κοινωνικές ανάγκες ενός διόλου ευκαταφρόνητου τμήματος του εκλογικού σώματος μένουν ακάλυπτες.
Του πιο πεφωτισμένου κ δυναμικού τμήματός της, που διαθέτει την οξυδέρκεια να διακρίνει ότι τόσο αυτή, όσο κ οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση χρειάζεται αφενός ένα χαλινάρι στην ασυδοσία κ την αλαζονεία της, αφτέρου ένα μαστίγιο για να επιταχύνει τα όποια μεταρρυθμιστικά της βήματα, τα οποία είναι δυσανάλογα αργά σε σχέση με την κοινωνική ζήτηση για εκσυγχρονισμό, αλλά κ τις διεθνείς καταιγιστικές εξελίξεις.
#ΕΣΥ_Κ_ΓΩ_ΜΑΖΙ
Προς αυτή την κατεύθυνση, εδώ κ λίγο καιρό μαζί με μια ομάδα ανήσυχων, ενεργών πολιτών έχουμε λανσάρει τον *αστερίσκο #κοινότητα_πολιτών, μια νέα, φιλελεύθερη πλατφόρμα που μακριά από ακραίες ρητορικές πρεσβεύει την αυτενέργεια, την ατομική πρωτοβουλία και την οικονομική, κοινωνική κ πολιτική ελευθερία.
Έναν φορέα που τείνει χείρα φιλίας στην Ελλάδα της εργασίας, του μόχθου κ της παραγωγής, ευελπιστώντας να εμπνεύσει, να συσπειρώσει κ να εκφράσει την #ΑΛΛΗ_ΕΛΛΑΔΑ, εκείνη του μερακιού, του φιλότιμου, της αξιοπρέπειας κ της περηφάνιας.
Σ’ αυτό τον αγώνα ελπίζω να έχουμε συνοδοιπόρους το δυνατόν περισσότερους ομοειδώς σκεπτόμενους συμπολίτες μας: #συν_Αθηνά #κι_όμως_γυρίζει #ξεκολλάτε
ΥΓ Σ’ ό,τι αφορά τη μόνιμη επωδό των απαισιόδοξων “…κ γτ όσοι το επιχείρησαν στο παρελθόν απέτυχαν;” η σύντομη απάντηση είναι “επειδή δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες”, αλλά χωράει μπόλικη κουβέντα επ’ αυτού, που δεσμεύομαι ν’ αποτελέσει θέμα επόμενου άρθρου!
Προχωράμε #μέχρι_να_βρούμε_νερό, όσοι λογικοί, προσέλθετε
*Πρόκειται για το γνωστό στα αγγλικά ακρωνύμιο «Τ.Ι.Ν.Α.: There Is No Alternative», που έγινε ευρύτερα γνωστό από την εικονιζόμενη στο εξώφυλλο Μ. Θάτσερ