(* το κείμενο της ομιλίας μου στην εκδήλωση εις μνήμην Στ. Μάνου, που έλαβε χώρα στις 25/9/26 στο αμφιθέταρο της μαρίνας Αρετσούς)
Παρά τις (έστω φαινομενικά, αφού επίκειτο θύελλα!) αντίξοες καιρικές συνθήκες η εκδήλωση… φλέρταρε με 3ψήφιο αριθμό συμμετεχόντων!
“Καλησπέρα σας
Θα ξεκινήσω με μια αυτοπαρουσίαση, θα συνεχίσω με μια ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ κ ακολούθως, σας έχω μια ΠΡΟΚΛΗΣΗ!
Επιτρέψτε μου να συστηθώ: είμαι ο ΒΑ, ιατρός στο επάγγελμα- πλαστικός χειρουργός στην ειδικότητα, με έδρα εδώ, στη Θεσσαλονίκη.
Διετέλεσα πρόεδρος του κόμματος της ΔΞ για βραχύ διάστημα κ είμαι ιδρυτής του *αστερίσκου #κοινότητα_πολιτών.
ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ στην ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ: προσωπικά δεν ψήφισα ΠΟΤΕ Μάνο, ή τουλάχιστον … ΜΟΝΟ ΜΑΝΟ, διοτι το ’12 ειχα ψηφισει τις Γεφυρες, τη συμπραξη μεταξύ Δράσης- ΔΞ.
…βλέπετε, προ 15ετίας ένας ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΗΣ πολίτης ειχε μια παλετα επιλογών, μπορουσε να επιλεξει μεταξυ ΔΞ, Δρασης, ακομα κ του Ποταμιου, λιγα χρόνια αργότερα, ενώ σήμερα, που οι συνθηκες έχουν ΚΑΤΑ ΤΙ ωριμάσει κ μπορω να το τεκμηριώσω μετα, αν μου δοθει η ευκαιρια, ο ΙΔΙΟΣ πολίτης προσερχόμενος όπισθεν του παραβάν, κοιτάζει εμβρόντητος τις 50 αποχρώσεις του υπερτροφικού κρατισμού αναρωτώμενος: αυτοι ολοι, ΤΊ διαφορα έχουν μεταξύ τους;!
… μήπως τελικα είναι όντως ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ;
Αφήνουμε το παρελθόν κ περνάμε στο παρόν, εστιάζοντας στο ΜΕΛΛΟΝ: η ΠΡΟΚΛΗΣΗ που σας έταξα.
ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ειλικρινά πιστεύετε πως ΘΑ ΧΩΡΟΥΣΕ ως υπουργός οικονομικών, ή και σε οποιοδήποτε ΑΛΛΟ πόστο ένας Μάνος στη σημερινή, υποτιθέμενα φιλ/ρη κυβέρνηση;
Σας αφηνω να το σκεφθειτε, βοηθώντας σας παραλληλα δια της ομιλίας μου.
Συχνα λέμε οτι ενας ανθρωπος πεθαινει στ’ αληθεια οταν ξεχαστούν οι αναμνήσεις των πράξεών του, οτι είναι ακόμα ζωντανός οσο εμεις που μενουμε πισω θυμόμαστε όσα είπε κ όσα εκανε.
Σ αυτο το πλαίσιο, η αποψινη εκδηλωση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ενα πολιτικό μηνημοσυνο, μια στείρα νεκρολογία κ ενα απλό εγκώμιο των πεπραγμενων του αποδημησαντος, αλλα μια εκδήλωση ανάδειξης κ επικαιροποιησης των θέσεών του:
ΤΊ μας διδάσκει ο Μανος ΣΉΜΕΡΑ;
Ως πρόεδρος ΔΞ επιχειρωντας να επενασυσπειρώσω το φιλελευθερο κοσμο, ηρθα σ επαφη με διαφορους, ΚΑΙ με αδιάφορους, ενας εκ των οποιων- ΟΧΙ των αδιαφορων, γτ πιθανοτατα ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ κ ο ιδιος αναμεσα μας, οποτε κρυβω λόγια, μου ΠΑΣΑΡΕ ένα κοκκινο βιβλιαράκι: τα πρακτικα του ιδρυτικου συνεδριου των Φιλελευθερων, που αν δεν κάνω λάθος διενεργήθηκε το Νοε του μακρινού 1999- αν κάποιος ηταν παρών, μπορει να μ’ επιβεβαιωσει.
Ξεφυλλίζοντας λοιπον το κόκκινο βιβλιαράκι εκεινου του συνεδρίου, διαβασα για το πώς ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ κ ΘΑ ΠΡΕΠΕ να ειναι η χώρα μας ΕΔΩ κ 27 χρ!
Διαβασα για μια Ελλάδα με ΑΠΛΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ σύστημα, ή δυνατόν γραμμένο σε μια κολλα Α4- παρεμπιπτόντως, εχετε δει στα περίπτερα καθε Απρίλη, που ξεκιναν οι φορολ δηλώσεις, κατι 4τομα τεύχη που τιτλοφορουνται “οδηγός φορολ/κης δήλωση 2026», σαν παλιος τηλεφ. καταλογος, σαν ΧΡΥΣΟΣ ΟΔΗΓΟΣ, ή σαν τους αδερφους Καραμαζώφ!
Καθοτι… έχουμε αλλαξει περισσότερα φορολογικα συστηματα απ’ όσα είναι τα χρονια ανεξαρτησιας μας κ διαρκως προστιθενται μεταμεσονυκτιες τροπολογίες σε ασχετα Ν/Σ, που κατα το ΚΕΦΙΜ, αλλα κ αλλα διεθνη ινστιτούτα, ειναι ενας απο τους δείκτες μη- φιλελεύθερης Δημοκρατίας.
Το πάνελ: Γ. Νικολής, ψυχίατρος, Λ. Παπαγεωργίου, επιχειρηματίας, Β. Ακτσαλής, ιατρός, Αν. Τελλιανίδου, δημοσιογράφος (κ συντονίστρια), Σ. Παπαδόπουλος, Καθ. ΠΑ.ΜΑΚ κ Β. Πανίδης, ασφαλ. σύμβουλος
Σε κεινο το κοκκινο βιβλιο, που ‘ταν σαν κοκκινο βιβλιο του Μάο, αλλά εντελως διαφορετικό, διαβασα για το πώς μια Ελλάδα που θα βασίζονταν στα 3 Π ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΜΑΝΟΥ: ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ,
θα μπορουσε να ΠΡΟΣΕΛΚΎΕΙ επενδύσεις από ΤΑ ΠΕΡΑΤΑ του κόσμου, αντι να εξοστρακιζει σε αυτά τα ιδια της τα παιδια, οπως ηδη συνεβαινε τότε κ οπως ΜΑΖΙΚΑ πλέον συμβαίνει στις μερες μας:
έχουμε καταντήσει μια ΧΩΡΑ- ΙΠΠΟΦΟΡΒΕΙΟ, αφού εξαγουμε βιομηχανικα, σε τιμη χονδρική κ μπιρ- παρά Ο,ΤΙ πολυτιμότερο διαθέτουμε, τα ιδια μας τα νιατα, αφου ομως πρωτα εχουμε επενδυσει ως κοινωνια πανω τους, προικίζοντάς τα με περιζητητη στο εξωτερικο ΓΝΩΣΗ.
Αν το σκεφτει κανείς, είναι ΠΑΡΑΝΟΙΑ: πληρώνουμε για την επιμορφωση κ την εκπαιδευση των νεων μας, για να εκμεταλλευτουν κ να καρπωθουν τα οφέλη αυτής της επενδυσης η Γερμανία η Σουηδία, ακόμα κ η Ισλανδία: ποσο έξυπνο κ ΒΙΩΣΙΜΟ είναι αυτό;
Πανω στο αρχικο μου ερωτημα, κατά ποσο θα χωρουσε ένας Μανος στη σημερινη κυβερνηση, θα κάνω καποιες αντιδιαστολές:
Ο μεγαλος εκλιπών ως πρώτος ΥΠΕΧΩΔΕ μερίμνησε ώστε να υπάρξει ΠΡΑΣΙΝΟ στις πόλεις μας, προτεινοντας μαλιστα μια μορφη αντιπαροχης για το πρωην αεροδρομιο του Ελληνικου, όπου με τα χρηματα που θα λαμβανε το Δημοσιο από τον εργολαβο θα μπορουσε να κατασκευασει χωρους πρασίνου πρακτικα σε κάθε συνοικία της ΑΘηνας, αφηνοντας παραλληλα το μισο Ελληνικο ως ελευθερο χωρο.
Πού καταλήξαμε σήμερα;
Η Αττική Ριβιέρα, όπως ευσχημα την αποκαλουμε, που θα πρεπε κανονικά να εχει παραδοθεί ΑΜΕΣΑ μεταολυμπιακά, από το Σεπ του 04 ως μητροπολιτικο παρκο στον ΑΘηναϊκο λαό, ΟΠΩΣ συνεβη στη ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ, 22 ολοκληρα χρονια ΜΕΤΑ, ακομα τελεί υπο κατασκευή κ οικοπεδοποιειται με αμφιβολους όρους, που πόρρω απέχουν από τους ιδεατους, αν αμφιβάλετε μιλήστε μ έναν κατοικο του Αλίμου κ του Ελληνικου, ενώ η Κυψελη, το Μπραχαμι κ οι Αμπελοκηποι παραμενουν ανευ πρασινου:
ποιος εχασε, ο Μανος ή εμεις που δεν υιοθετησαμε την πρότασή του;
Ως ΥΠΕΧΩΔΕ μεριμνησε επισης για τα μεσα σταθερής τροχιας, δηλ το μετρό κ τον προαστιακό.
Θελετε να μιλήσουμε για ΤΑ ΤΡΕΝΑ μας ακομα κ σήμερα, 4 χρ ΜΕΤΑ την τραγωδια των Τεμπών;
Για το μετρό Θεσ/κης, που 21 χρονια από την εναρξη κατασκευης του παραμενει το ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ κ που παρα τα πομπωδη εγκαινια της επεκτασης του προ 15ημερου εξακολουθει να πάσχει από διαλείπουσα χωλότητα, λειτουργωντας μερα παρα μερα;
Στην ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, μιλουσε για την ανάγκη μιας διπλωματικά ενεργού κ αποφασιστικά αποτρεπτικής εξωτερικής πολιτικής, με ισχυρή ΕΓΧΩΡΙΑ αμυντικη βιομηχανία- στις μερες μας πανηγυριζουμε που εισάγουμε πανακριβα οπλικά συστήματα χωρις να παραγουμε ουτε βιδα από τα εξαρτηματα τους κ επιπλεον, σε επιπεδο σημειολογίας, ΠΟΣΗ αποφασιστικότητα εκπέμπει ένας ΥΠ ΕΞ που κάνει τεμεναδες στον επιτήδειο απέναντι;
Για ολα αυτα μιλούσε από τοτε ο Στέφανος Μάνος και το κόκκινο βιβλιαράκι του.
Λεμε συχνα κ προσωπικά το εγραψα ανημερα της αναγγελιας του θανάτου του, οτι ο Μανος ήταν “ΜΠΡΟΣΤΑ απο την εποχή του”: ΛΑΘΟΣ!
Απ’ οσα ανεφερα προηγουμενως συναγεται το συμπέρασμα ότι ο Στέφανος Μάνος ΔΕΝ ήταν μπροστά, ΣΥΜΒΑΔΙΖΕ απλά ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΤΟΥ!
Τον καιρό που γαλίφηδες πολιτικαντηδες χαϊδευαν αυτια ψηφοφόρων κ διαγκωνιζονταν για το ποιος θα τους προσφερει το πιο ΠΑΧΥΛΟ ΕΦΑΠΑΞ, την πιο ΠΡΟΩΡΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ακόμα κ σε 35χρονες “μητερες ανηλικων”, λες κ θα μπορουσε ποτε ένα παιδι να γεννηθεί ΕΤΟΙΜΟΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ κ σύνταξη ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ σε ανθρωπους που ταν αγέννητοι επί κατοχής, ο Στ. Μανος ελεγε αληθειες που ενιοτε ηταν πικρες.
Για το ότι η ελληνική κοινωνία συστηματικά εκώφευε κ τον αγνοούσε, μιση ντροπή δική της, μισή των κοντόθωρων λαοπλάνων που δανείζονταν ευμάρεια από τις επόμενες γενιές, εκεινες που τωρα ξενιτευονται.
Ελεγε τ’ αυτονοητα που αν ειχαμε ανοικτα αυτια κ μυαλα για να τα εισακούσουμε, θα χαμε γλιτώσει 1 χρεοκοπία, 3 μνημονια κ από μια χαμενη γενιά κ δεκαετία, που πλεον κοντευουν να γινουν δυο!
Ο Στ. Μανος μπορει να ηταν έμπρακτα, εντούτοις δεν ηταν ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ φιλελεύθερος: παρ’ ότι πιστευε ακράδαντα στο δικαίωμα της ατομικης ιδιοκτησιας- εν προκειμενω της ακινητης- ως Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ αναγνωρισε το προβλημα της κατεδαφισης καλαίσθητων νεοκλασικών προς ανέγερση Α- καλαίσθητων πολυκατοικιών κ νομοθετησε κοντρα στο ρευμα ΥΠΕΡ της διάσωσής τους, πραγμα που από μερικους θεωρηθηκε καταπατηση της κυριοτητας της ιδιωτικης περιουσιας στη λογικη «ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ, ό,τι θελω το κανω», θετοντας το κοινό πάνω από τα στενά μικροπολιτικά-ψηφοθηρικά συμφέροντα.
Τί είναι “ο μονόκερος του Φιλελευθερισμού“;!
Για μας του φιλελεύθερους σαφώς η ιδιοκτησία είναι ΙΕΡΗ- άλλωστε ο ίδιος ο Ελ. Βενιζέλος το 1928 εκανε λογο για το 3πτυχο Πατρις/ ιδιοκτησια/ οικογενεια ως το θεμελιο του αστικου καθεστωτος, που μπορειτε να αναλογιστειτε από ποιον κινδυνευε μολις μια δεκαετια μετα την Οκτωβριανη επανασταση.
Όμως σ’ ένα πιο προσωπικο τονο κ κατ’ αντιστοιχια με τη λογικη Μανου σε αυτό το ζήτημα, εχω προσωπικά δεχθει ουκ ολίγα φίλια, φιλελευθερα πυρα για τη ρηξιλέλευθη πρότασή μου- που ΜΕ ΧΑΡΑ βλέπω πλέον να υιοθετείται κ ν’ αντιγραφεται από ευρυτερο πολιτικό φασμα- περί αξιοποίησης της χρονίως, ΕΠΙ 10ετίες σχολαζουσας, αναξιοποιητης ακινητης περιουσιας που ρημαζει με ένα υδριβικό μοντελο ΑΠΑΛΟΤΡΙΩΣΗΣ- ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗΣ, ένα win– win– win μοντέλο που θα μπορουσε ν αποβει επωφελές:
- για την κοινωνια, που θ’ αποκτούσε φτηνες εργατικές κατοικιες με ένα υποτυπωδες ενοίκιο για ένστολους κ ΔΥ με συχνές μεταθεσεις, συμβαλοντας ετσι στην άμβλυνση του στεγαστικου,
- για τους εργολαβους, που θα καναν αποσβεση με τη μακροχρονια εκμετάλλευση του 1/3 της ακινητης περιουσιας που θ ανακαινιζαν,
- για τον ιδιο τον ιδιοκτήτη, που από εκει που κατειχε ένα ερείπιο, γινεται πλεόν κάτοχος ενός απομειωμένου μεν σε εμβαδό, πλην όμως φρεσκοανακαινισμένου ακινήτου.
Γι’ αυτή μου λοιπον την προταση ώστε να παψουν τα ερειπια που εχουν κατακλυσει τα αστικα μας κεντρα ν’ αποτελουν μαυρες τρυπες στη γεωγραφια κ την αισθητικη τους, να συνιστουν εστιες κινδυνου δημ. υγειας κ να επιτεινουν τη στεγαστικη κριση, δημιουργώντας τεχνητή ελλειψη κατοικιας μπορει να εχω λοιδορηθεί, αλλα παλι καλα να λεμε γτ ο Μανος για την αναπλαση της Πλάκας, τη διατηρηση των νεοκλασικων κ την υποχρεωτική ύπαρξη πιλοτών στις νεόδμητες πολυκατοικιες, που θεσπισε ειχε δεχθει ως κ απειλές κατά της ζωης του: ευτυχως στην περιπτωση μου δεν φτασαμε ακομα ως εκει, από την άλλη, ποτε δεν ξερεις!..
Φίλες κ φιλοι,
ΒΑΣΙΚΟ προταγμα του μεγάλου εκλιπόντος ηταν ΤΟ REBRANDING του φιλελευθερισμού:
σε μια εποχη που ευνοούσε τις κρατικοποιησεις κ το υπερτροφικό ΔΗΜΟΣΙΟ, ο Μανος πηγε κοντρα στο ρευμα κ προσπαθησε- εν πολλοις εις μάτην, αλλα όπως ο ιδιος ελεγε ως το τελος, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ, αποδειξη όλοι εμεις που γεμίσαμε σημερα τουτο το αμφιθεατρο- αγωνιστηκε λοιπον να πείσει την κοινωνια ότι φιλελευθερισμος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η ασυδοσία, ο ατομισμος, η κοινωνική αναλγησια κ η λατρεια του κέρδους- όπως πιστευουν πολλοι ακομα κ σημερα- αλλά η διαμορφωση ενός ευνομουμενου πλαισιου που θα παρεχει ΙΣΕΣ ευκαιρίες εξελιξης, αυτενέργειας, ατομικης πρωτοβουλίας, αυτόφωτης δημιουργιας κ δημιουργίας νέου, κ όχι κληρονομήσιμου πλούτου ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ τους πολίτες της χωρας, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ κομματικης ταυτοτητας, καταγωγης κ γνωριμιών, με ΜΟΝΟ κριτήριο τις γνωσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες του καθενος εξ αυτων.
Εφήρμοσε σε ολη του την πορεια με συνεπεια τις αρχες που διατύπωσαν οι μεγαλοι φιλελευθεροι στοχαστες κ οικονομολογοι: ο Ανταμ Σμιθ, ο Φον Μιζες, ο Χάγιεκ κ ο Φρίντμαν που διδαξαν πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κρατικό χρημα, παρά μόνο χρημα των εκαστοτε φορολογουμενων, εν προκειμενω των Ελλήνων, το οποίο ΕΜΕΙς ΟΙ ΙΔΙΟΙ, οι πολιτες, οι παραγωγοι του πλουτου αυτης της χωρας γνωριζουμε καλυτερα από ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ κομματικο κομισαριο, καρεκλο-κένταυρο κρατικοδίαιτο κηφήνα κ ανεπάγγελτο παραγοντίσκο που σαν τρωκτικο ροκανιζει δημοσιους πόρους ΠΏΣ να το διαθέσουμε, να το επενδυσουμε ή να το αποταμιεύσουμε.
Αυτή η αντιληψη, εστω βραδυτερα από το επιθυμητο κερδιζει εδαφος στην ελληνική κοινωνια, η οποια μετα από μια δεκαετια εχθροπαθειας κ μισαλλοδοξιας, εκεινη των μνημονίων, εχει πλέον ΞΕΠΕΡΆΣΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΤΟΜΕΣ του παρελθοντος- εκεινες στις οποιες εμμονικά εχει γαντζωθει πανω τους ΣΥΣΣΩΜΗ η αντιπολιτευση ελλειψει εναλλακτικου αφηγηματος κ σχεδιου για την «ανασυγκροτηση του παραγωγικου μας μοντελου», που πιπιλιζουν οι ηγετες της παπαγαλίζοντας ουσιαστικα κατι που ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ το εννοούν ή επιθυμούν, αλλα ουτε ΚΑΝ το κατανοούν.
Η ελληνικη κοινωνια λοιπον εχει ξεπερασει αυτές τις διαιρετικες τομες κ αναζητει πλεον χρυσες τομες συναίνεσης ΣΑΝ ΕΚΕΙΝΕΣ που εκ πρωτης όψεως κάπως καιροσκοπικά κ ΑΝΙΕΡΑ επιχείρησε ο εκλιπών το 2007 με την υποψηφιότητά του ως ανεξαρτητος με τον προαιωνιο εχθρο του μητρικου του κομματος, με το …ΠΑΣΟΚ!
…αν βεβαια αναλογιστουμε οτι η συμπραξη εκεινη ηταν εναντιον του σεμνού και ταπεινού επανιδρυτη του Κράτους, που με τους ασυδωτους διορισμούς στο Δημοσιο κ το συνολικο δημοσιονομικο εκτροχιασμο που συντελέστηκε επι των ημερων του, υπονομευσε το μέλλον της χώρας, στρωνοντας το χάλι για την επερχόμενη χρεοκοπία, μήπως τελικά ΕΚΕΙΝΗ η συμπραξη ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ της συμφραζόμενων εβγαζε νοημα;
Περνώντας στο σημερα κ κλείνοντας, η πνευματική κληρονομιά και η πολιτική παρακαταθήκη του Σ.Μ. στις μερες μας ΔΕΝ κινδυνεύουν πλέον από τους ιδεολογικούς του αντιπάλους, που κραδαίνοντας μια ντουντούκα στο ένα χέρι κ ενιοτε ένα ροπαλο στο άλλο εξακολουθούν να πιστεύουν αφελώς και εμμονικά ότι ΕΤΣΙ μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο, όσο από τους ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΥΣ αυτής της κληρονομιάς: τους ΓΙΑΛΑΝΤΖΊ φιλελεύθερους – ορισμένοι εκ των οποίων ΠΑΡΟΤΙ διετέλεσαν συνοδοιπόροι του, κατέληξαν σημερα να ναι ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΈΣ επιδομάτων, υπερασπιστές μιας ΤΣΑΤΡΑ- ΠΑΤΡΑ καμουφλαρισμένης κρατικοδίαιτης οικονομίας, ΥΠΑΣΠΙΣΤΕΣ εν τέλει ενός υπερσυγκεντρωτικού, ευνοιοκρατικού, παρεοκρατικου κ ελάχιστα φιλελεύθερου «υπαρκτού μητσοτακισμού»!
Τελειώνοντας, θα ηθελα να σας εκ-μυστηρευτώ μια ιστορία: Άπαξ μηνιαίως βρισκομαστε διαδικτυακά με τους ενεργούς φίλους κ τα μελη του *αστερισκου #κοινοτητα_πολιτών, μιας νεας, ανεξαρτητης φιλελευθερης πλατφορμας που ευελπιστει να εμπνευσει, να συσπειρωσει κ εν τελει να εκφρασει την ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ, εκεινη της δημιουργιας, της εξωστρεφειας κ της καινοτομιας.
Σε μια απ’ αυτες τις διαδικτυακες συναντησεις ο Γιάννης απο το Ρεθυμνο
– με 2 νι κ όλο του το νου εντός κρανίου- μου ‘πε κάτι που σαν ΒΕΛΟΣ καρφώθηκε στη μνήμη μου: «ΒΑΡΕΘΗΚΑ να νιωθω ενοχες για την ανοχη που εχω επιδείξει»
Φιλες κ φιλοι,
Ειμαι βεβαιος ότι εκει εξω υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ Γιαννηδες, που μπορει να μην είναι ακομα πλειοψηφια, είμαστε όμως μια κρίσιμη μαζα που υπο προϋποθεσεις ΜΠΟΡΟΥΜΕ να κανουμε τη διαφορα παιζοντας ρόλο ρυθμιστή των εξελίξεων.
Ο πιο εμπρακτος φορος τιμης στην παρακαταθήκη Μάνου δεν είναι αλλος απο το ν’ αγωνιστουμε για την προαγωγη της σκεψης κ της ιδεολογιας μας, του φιλ/σμου, της πιο κατά- συκοφαντημένης ιδεολογιας, ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ συστηματος που ΕΝΩ ΔΕΝ εχει εφαρμοστεί ΠΟΤΕ στη χωρα όπου εδώ κ μισο αι εχει δοκιμαστεί ΚΑΘΕ ΠΙΘΑΝΗ κ ΑΠΙΘΑΝΗ μορφη υπερτροφικού, αδηφάγου κρατισμου, εντουτοις κατηγορειται για όλα μας τα δεινά!
Επαφίεται λοιπον ΣΕ ΜΑς, τους πολιτικούς επιγόνους του εκλιπόντος, ΝΑ ΣΥΓΚΟΜΙΣΟΥΜΕ τους καρπούς που με πεισμα, επιμονη κ υπομονη έσπειρε αυτός, προχωρωντας σ ενα γενναίο, ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ REBRANDING- κανονικο REBRANDING, οχι σαν αυτό που επιχειρείται απο καποιον ΑΝΕΠΊΔΕΚΤΟ ΕΠΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗΣ, για να μιλάμε κ σωστα, άρτια ελληνικά.
Ενα ριμπράντινγκ που θα απαλειψει την ΚΟΙΝΗ αντίληψη περί ενός κοινωνικά ανάλγητου Μινώταυρου του φιλελευθερισμου, επανασυστήνοντάς τον στις πλατείες μαζες ως αυτό που πραγματικά είναι:
ο καλοκάγαθος, αθώος, ΜΟΝΟΚΕΡΟς ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ το πολιτικοικονομικο συστημα που πρεσβεύει την αξιοκρατία κ τις ισες ευκαιριες ανέλιξης, δυνατοτητας ευμάρειας κ συνθηκων δημιουργιας πλουτου ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ανεξαιρετως τους πολίτες.
Του συστηματος που αγωνιζεται για την πολυποθητη μείωση των τιμών μεσα από τον υγιη ανταγωνισμο, την ελευθερη οικονομια κ τις ανοικτες αγορες, αντι των επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων, οπως είναι οι υποτιθεμενοι “φιλικοί διακανονισμοί” μεταξύ κυβέρνησης κ εμπορων.
Του συστηματος που επιδιωκει την άρση τεχνητων εμποδίων κ την παταξη στρεβλωσεων, οπως η χρόνια γραφειοκρατία, που επαιρομαστε οτι την αντιμετωπίσαμε, ενω στην πραγματικότητα απλα την ψηφιοποιησαμε- ρωτηστε οποιονδήποτε μικρομεσαίο ποσες εργατωρες κ πορους καταναλώνει σε πλατφορμες που υπολειτουργούν μειώνοντας ετσι την παραγωγικοτητά του:
ΝΑ ΠΟΙΟΣ ΜΕΙΏΝΕΙ παραγωγικοτητα κ αποδοτικοτητα επιχειρησεων κ εργαζομενων, αυτος που υποτίθεται πως νοιάζεται να τις αυξήσει, η ψευδεπιγραφα φιλελευθερη ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Κ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ: βαζουμε το λύκο να φυλαει τα προβατα:
#Ως ΠΟΤΕ;
Φιλες κ φιλοι,
δράττομαι της ευκαιρίας της αποψινης μας εκδηλωσης για ν’ απευθυνω ένα ανοιχτό κάλεσμα προς τις υγιεις δυναμεις της κοινωνιας, τους παραγωγούς του πλουτου της χωρας, τους εμπορους, ελ/ρους επαγγ/ες, επιχειρηματιες, εργοδοτες, ιδιωτ. υπαλλήλους, ωστε ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ, ΜΑΖΙ να εκκινήσουμε την όσμωση, τη ζυμωση και το ΜΕΤΑΞΥ μας συντονισμό που θα οδηγησει στη δημιουργια του ΦΟΡΕΑ εκεινου που θα αγωνιστεί για μια δικαιοτερη κοινωνία, μια παραγωγικότερης χωρα, μια καλύτερη πατριδα, εκφράζοντας την ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ, εκείνη που υπο-εκπροσωπείται θεσμικά εδω κ 10ετιες: την Ελλάδα του μοχθου, της παραγωγης κ της εργασιας, την Ελλάδα της περηφάνιας, της αξιοπρέπειας, του μερακιου κ του φιλότιμου:
ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΛΆΔΑ, καθιστώντας το φιλελευθερισμό the NEXT BIG THING
Τα καλυτερα ΕΠΟΝΤΑΙ, αρκει να το θελησουμε, να το πιστεψουμε κ να το τολμησουμε:
Συν Αθηνά, κι όμως γυριζει!
Σας ευχαριστώ πολύ!
(Μπορείτε να παρακολουθήσετε όλη την εκδήλωση ΕΔΩ)